ಕುತಂತ್ರ, ದುಷ್ಟತನಗಳ ಕಳ್ಳಬೆಕ್ಕು – ಭಾರತ ಸರ್ಕಾರ

ಭಾರತದ ಸ್ವರೂಪವೇ ಒಂದು ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಬರೀ ಪುಸ್ತಕದ ಬದನೆಕಾಯಿಯಂತೆ ಬೊಗಳೆತನದ್ದು. ಇದಕ್ಕೊಂದು ಅದ್ಭುತವಾದ ಸಂವಿಧಾನವಿದೆ. ಸಂವಿಧಾನದಲ್ಲೂ ಟೊಳ್ಳುತನದ ಅನೇಕ ಕಾಲಮ್ಮುಗಳಿವೆ. ವಿರೋಧಾಭಾಸಗಳಿವೆ. ಹಾಗಾಗಿ ಬೇಕಾದಷ್ಟು ಹುಳುಕು ಅದರಲ್ಲಿದೆ. ಹೆಸರಿಸಬೇಕೆಂದರೆ ಭಾರತ ಸಂವಿಧಾನದಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲ ಪ್ರಜೆಗಳೂ ಸಮಾನರು, ಅವರನ್ನು ಪ್ರದೇಶ, ಭಾಷೆ, ಜಾತಿ, ಧರ್ಮಗಳ ಆಧಾರದ ಮೇಲೆ ಭೇದಭಾವ ಮಾಡಬಾರದು ಎಂಬ ದೊಡ್ಡ ಆದರ್ಶದ ಮಾತುಗಳಿವೆ. ಆದರೆ ಅದೇ ಪುಸ್ತಕದಲ್ಲಿ ಹಿಂದೀ ಭಾಷೆಗೆ ಹೆಚ್ಚಿನ ಸ್ಥಾನಮಾನ ನೀಡುತ್ತಾ ಹಿಂದೀಯನ್ನು ದೇಶದ ತುಂಬಾ ಹರಡಲು ಭಾರತದ ಕೇಂದ್ರಸರ್ಕಾರ ಬದ್ಧವಾಗಿರತಕ್ಕದ್ದು ಎಂದು ಬರೆಲಾಗಿದೆ. ಹೇಗೆ ತಾನೆ ಇವೆರಡೂ ಒಟ್ಟಿಗೆ ಸಾಧಿಸಲು ಸಾಧ್ಯ? ಒಂದು ನುಡಿಯನ್ನು ಆ ನುಡಿಯಾಡದ ಪ್ರದೇಶದಲ್ಲಿ ಹರಡು ಎನ್ನುವುದೇ ಸರ್ವಾಧಿಕಾರಿ, ಆಕ್ರಮಣಕಾರಿ, ದಾಳಿಕೋರ ಮನಸ್ಥಿತಿಯ ಪ್ರತೀಕ. ಇಂತಹ ಹುಳುಕು, ಬದಲಾವಣೆಗೆ ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಅರ್ಹವಾದದ್ದಾಗಿದೆ.

ಇಂತಹ ಹುಳುಕಿನ ಸಂವಿಧಾನವನ್ನು ಅದರಲ್ಲಿರುವಂತೆಯೇ, ಆದರ ಆಶಯಕ್ಕೆ ಪೂರಕವಾಗಿ ಪ್ರಾಮಾಣಿಕವಾಗಿ ಯಾರಾದರೋ ಜಾರಿಮಾಡಲು ಮುಂದಾಗುವುದಾದರೆ ಅದು ಬ್ರಿಟೀಷರ ಆಳ್ವಿಕೆಗಿಂತಲೂ ಕ್ರೂರ, ಅನ್ಯಾಯದ ಆಡಳಿತವಾಗಿಬಿಡುತ್ತದೆ. ನಮ್ಮ ಅದೃಷ್ಟವೆಂದರೆ ನಮ್ಮ ದೇಶವನ್ನು ಅರವತ್ತೈದು ವರ್ಷಗಳ ಕಾಲ ಆಳಿದ ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ ಸರ್ಕಾರ ಪ್ರಾಮಾಣಿಕವೂ ಆಗಿರಲಿಲ್ಲ! ದಕ್ಷವೂ ಆಗಿರಲಿಲ್ಲ! ಹಾಗಾಗಿ, ಇವರ ಭ್ರಷ್ಟತನ ಈ ವಿಷಯದಲ್ಲಿ ನಮಗೆ ಅನುಕೂಲವನ್ನೇ ಮಾಡಿದೆ. ಇವರ ಅದಕ್ಷತೆಯ ಕಾರಣದಿಂದಲೇ ಇಷ್ಟು ವರ್ಷ ಭಾರತ ಸರ್ಕಾರ ಕಳ್ಳಬೆಕ್ಕಿನಂತೆ ನಡೆದುಕೊಂಡಿದೆ. ಹಿಂದೀ ಭಾಷೆಯನ್ನು ಭಾರತದ ಆಡಳಿತ ಭಾಷೆಯನ್ನಾಗಿಸಬೇಕು ಎನ್ನುವ ಮನಸ್ಥಿತಿಯೇ ದಬ್ಬಾಳಿಕೆಯ, ಸಾಮ್ರಾಜ್ಯ ವಿಸ್ತರಣೆಯ ದಾಹದ ಹೆಗ್ಗುರುತು. ಇಂತಹ ಉದ್ದೇಶದ ಭಾರತ ಸರ್ಕಾರ ಸದಾ ಕಾಲ ಎಲ್ಲೆಲ್ಲಿ ಎಷ್ಟೆಷ್ಟು ಆಗುತ್ತದೆಯೋ ಅಷ್ಟಷ್ಟು ಹಿಂದೀಯನ್ನು ನುಗ್ಗಿಸುತ್ತಲೇ ಬಂದಿದೆ. ತಮಿಳುನಾಡಿನಲ್ಲಿ ಅದಕ್ಕೆ ಪ್ರತಿರೋಧ ಎದುರಾಯ್ತು ಅಂದರೆ ಅಲ್ಲಿ ಹೇರಿಕೆಯನ್ನು ನಿಧಾನ ಮಾಡೋದು. ಕನ್ನಡನಾಡಲ್ಲಿ ವಿರೋಧ ಇಲ್ಲಾ ಅಂದರೆ ಕನ್ನಡಿಗರ ನೆತ್ತಿಯನ್ನು ಚೆನ್ನಾಗಿ ಸವರಿ ಕನ್ನಡದವರೇ ಹಿಂದೀ ಬೇಕು ಎನ್ನುವಂತೆ ಮಾಡಿ ಹಿಂದೀ ಸಾಮ್ರಾಜ್ಯಶಾಹಿಯ ಸಂಸ್ಥಾಪನೆಗೆ, ಸಾಮ್ರಾಜ್ಯ ವಿಸ್ತರಣೆಗೆ ಮುಂದಾಗೋದು. ಹೀಗೇ ನಡೆದು ಬಂದಿತ್ತು. ವಾಸ್ತವದಲ್ಲಿ ಹೆಸರಿಗೆ ಸಮಾಜವಾದಿ ಸಿದ್ಧಾಂತವನ್ನು ಹೊಂದಿದ್ದರೂ ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ಸಿಗೆ ಯಾವ ಸಿದ್ಧಾಂತವೂ ಇಲ್ಲ. ಇರುವುದೆಲ್ಲಾ ಅಧಿಕಾರದಾಹ! ಅಧಿಕಾರದಲ್ಲಿದ್ದು ಹೇಗೆಲ್ಲಾ ಲಾಭ ಮಾಡಿಕೋಬೇಕೆಂಬ ಲೆಕ್ಕಾಚಾರ!

ಆದರೆ ಈಗ ಅಧಿಕಾರಕ್ಕೆ ಬಂದಿರುವ ಭಾರತೀಯ ಜನತಾಪಕ್ಷದ ಕಥೆ ಹಾಗಿಲ್ಲ! ಭಾರತವನ್ನು ಬಲಿಷ್ಟ ಮಾಡಬೇಕು. ಹಾಗೆ ಆಗದಿರಲು ಮುಖ್ಯಕಾರಣವೇ ಇಲ್ಲಿರುವ ಭಾಷಾವಾರು ಪ್ರಾಂತ್ಯಗಳು, ಭಾರತೀಯರಿಗೆ ತಾನು ಭಾರತೀಯ ಎನ್ನುವ ಒಂದೇ ಗುರುತಿರಬೇಕು, ತನ್ನ ನುಡಿ ಪ್ರದೇಶಗಳಿಂದ ಗುರುತಿಸಿಕೊಳ್ಳುವುದು ರಾಷ್ಟ್ರೀಯತೆಗೆ ಮಾರಕ ಎನ್ನುವ ಭಯಂಕರ ರಾಷ್ಟ್ರೀಯವಾದದ ಸಿದ್ಧಾಂತದ ಮನೆಯಿಂದ ಬಂದ ಪಕ್ಷ ಅದು. ದುರದೃಷ್ಟವೆಂದರೆ ವಿದೇಶಿ ಇಂಗ್ಲೀಷಿನ ಮೇಲಿನ ದ್ವೇಷದಲ್ಲಿ, ಸ್ವದೇಶಿ ಹಿಂದೀಯನ್ನು ಆ ಜಾಗದಲ್ಲಿರಿಸಬೇಕು ಎನ್ನುವ ಸಿದ್ಧಾಂತದ ಪಕ್ಷ ಅದು. ಇದರ ರಾಜಕಾರಣಿಗಳು ನಿಸ್ವಾರ್ಥತೆಯನ್ನು ಕಲಿಸಿಕೊಡುವ ಸಂಘದ ಮೂಸೆಯಿಂದ ಬಂದಿದ್ದರಂತೂ ಈ ಹುಸಿ ರಾಷ್ಟ್ರೀಯತೆಯ ಉಗ್ರಪ್ರತಿಪಾದನೆ ಮಾಡುವವರಾಗಿಬಿಡುತ್ತಾರೆ. ಸಹಜವಾಗೇ ರಾಷ್ಟ್ರಪ್ರೇಮದ ಉನ್ಮಾದಿಗಳಾದ ಇವರು ತಮ್ಮ ಸಿದ್ಧಾಂತವನ್ನು ಎಲ್ಲ ಪ್ರತಿರೋಧಗಳನ್ನು ಬಗ್ಗು ಬಡಿದಾದರೂ ಜಾರಿ ಮಾಡಲು ಮುಂದಾಗುವುದು ನಿರೀಕ್ಷಿತ.

ಈ ಕಾರಣಗಳಿಗಾಗಿಯೇ ಕಳೆದೆರಡು ವರ್ಷಗಳಲ್ಲಿ ದೇಶ ಮೊದಲು, ಎಲ್ಲಾ ಕಡೆ ಹಿಂದೀ ಬರಬೇಕು, ಎಲ್ಲಾ ಕೇಂದ್ರಸರ್ಕಾರಿ ಕಚೇರಿಗಳೂ ಹಿಂದೀಲೆ ಕಾರ್ಯ ನಿರ್ವಹಿಸಬೇಕು ಎನ್ನುವ ನಡೆಗಳನ್ನು ಕೇಂದ್ರಸರ್ಕಾರ ತೀವ್ರಗೊಳಿಸಿರುವುದನ್ನು ಕಾಣಬಹುದು. ಸಿದ್ಧಾಂತದಲ್ಲಿಯೇ ರಾಜ್ಯಗಳ ಒಕ್ಕೂಟವೆನ್ನುವ ಭಾರತದ ಸ್ವರೂಪಕ್ಕೆ ವಿರೋಧಿಗಳಾಗಿರುವ ಈ ಮಂದಿ, ಅಧಿಕಾರದ ತೀವ್ರವಾದ ಕೇಂದ್ರೀಕರಣವನ್ನು ಮಾಡುವವರು. ಇದಕ್ಕಾಗೇ ಇವರ ಸರ್ಕಾರ “ಒಂದು ದೇಶ, ಒಂದು ನೀತಿ” ಎನ್ನುವುದನ್ನು ಸಾಕಾರ ಮಾಡುವ ಹುಚ್ಚಿನಲ್ಲಿ ಇಡೀ ದೇಶಕ್ಕೊಂದೇ ವೈದ್ಯಕೀಯ ಪ್ರವೇಶ ಪರೀಕ್ಷೆ, ಶಿಕ್ಷಣದ ಕೇಂದ್ರೀಕರಣ, ಇಂಜಿನೀಯರಿಂಗ್ ಪರೀಕ್ಷೆಗೆ ಒಂದೇ ಪ್ರವೇಶ ಪರೀಕ್ಷೆ, ಎಗ್ಗು ಸಿಗ್ಗಿಲ್ಲದೆ ಕನ್ನಡನೆಲದಲ್ಲೂ ಹಿಂದೀ ಭಾಷಣ, ಕನ್ನಡದ ದಿನಪತ್ರಿಕೆಗಳಲ್ಲಿ ಹಿಂದೀ ಜಾಹೀರಾತು..ಹೀಗೆ ನಡೆದುಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದೆ.

ಭ್ರಷ್ಟ ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ಸಿಗಿಂತಾ ಹುಸಿ ರಾಷ್ಟ್ರೀಯತೆಯ ಬಿಜೆಪಿ, ಹಾಗಾಗೇ ಹೆಚ್ಚು ಆಕ್ರಮಣಕಾರಿ, ಹೆಚ್ಚು ಭಂಡತನದ್ದು. ಇವರಿಗೆ ಭಾರತ್ ಮಾತಾ ಕೀ ಜೈ ಘೋಷಣೆಯ ಸದ್ದಿನಲ್ಲಿ ಜನಾಭಿಪ್ರಾಯ ಕಿವಿಗೇ ಬೀಳದು. ನಾಡೊಳಗಿನ ವೈವಿಧ್ಯತೆಗಳನ್ನು ಅಳಿಸುತ್ತಾ, ಹಿಂದೀ ಭಾಷಿಕರಿಗೆ ಅನುಕೂಲವಾಗುವ ವ್ಯವಸ್ಥೆ ಕಟ್ಟುತ್ತಾ, ಕನ್ನಡಿಗರೇ ಮೊದಲಾದ ಹಿಂದೀಯೇತರರ ಮೂಲಭೂತಹಕ್ಕುಗಳನ್ನು ನಿರಾಕರಿಸುತ್ತಾ ತಮ್ಮತನದ ಉಳಿಯುವಿಕೆಗೆ ಎತ್ತುವ ಧ್ವನಿಗಳನ್ನೆಲ್ಲಾ ದೇಶದ್ರೋಹದ ಕೂಗೆಂದುಕೊಳ್ಳುತ್ತಾ ಭಾರತದ ಏಳಿಗೆಗೆ ದುಡಿಯುತ್ತೇವೆಂದು ಭ್ರಮಿಸುತ್ತಾ ಸಾಗುವ ಪಕ್ಷ ಇದು. ಇಂಗ್ಲೀಷಿನ ಬದಲು ಹಿಂದೀ ಭಾರತವನ್ನಾಳಬೇಕೆಂದು ಬಯಸುವ ಈ ಮಂದಿಗೆ ತಮ್ಮ ಈ ನಂಬಿಕೆ ನಿಜವಾಗಿ ಭಾರತ ವಿರೋಧಿ ಎನ್ನುವುದು ಅರಿವಾಗುತ್ತಿಲ್ಲ. ನಾಡೊಂದರಲ್ಲಿ ಜನರ ಸಹಜ ನೈಸರ್ಗಿಕವಾದ ಗುರುತು ಮತ್ತು ಒಗ್ಗಟ್ಟಿನ ಸಾಧನ ಆ ಜನರ ನುಡಿಯಾಗಿದೆ ಎನ್ನುವುದು ಇವರಿಗೆ ತಿಳಿದಿರುವಂತಿಲ್ಲ. ಏಕ್ ಭಾರತ್ ಹೆಸರಲ್ಲಿ ದೊಡ್ಡ ಪ್ರಮಾಣದ ಭಾರತೀಯ ಜನತೆಯನ್ನು ಎರಡನೇ ದರ್ಜೆಯ ನಾಗರೀಕರನ್ನಾಗಿಸುವ, ನಮ್ಮ ನಾಡುಗಳಿಗೆ ಅನಿಯಂತ್ರಿತವಾಗಿ ಉತ್ತರದ ಜನರು ವಲಸೆಯಾಗುವುದನ್ನು ಉತ್ತೇಜಿಸುವ ನಡೆಗಳು ಭಾರತವನ್ನು ಒಡಕಿನತ್ತ ಒಯ್ಯುವುದು ನಿಶ್ಚಿತ. ಇವರು ನಮ್ಮತನಕ್ಕೆ ಧಕ್ಕೆ ತರಲು ಪ್ರಯತ್ನಿಸಿದಷ್ಟೂ ಪ್ರತಿರೋಧ ಹೆಚ್ಚುವುದೂ ನಿಶ್ಚಿತ!

ಒಬ್ಬ ಕನ್ನಡಿಗ, ಒಬ್ಬ ತಮಿಳ, ಒಬ್ಬ ಗುಜರಾತಿ, ಒಬ್ಬ ಹಿಂದೀಯವ, ಒಬ್ಬ ಬೆಂಗಾಲಿ…ತಾನು ತಾನಾಗಿದ್ದುಕೊಂಡೇ ಏಳಿಗೆ ಸಾಧಿಸುವ ಮೂಲಕ ಮಾತ್ರವೇ ಭಾರತ ಏಳಿಗೆಯಾಗಬಲ್ಲದು. ಹಾಗಾಗೇ ರಾಜ್ಯಗಳ ಮೇಲೆ ಯಾವ ಹೇರಿಕೆಯನ್ನೂ ಮಾಡದ, ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಪ್ರದೇಶದ ನುಡಿ, ಜನಲಕ್ಷಣ, ಸಂಸ್ಕೃತಿ, ಇತಿಹಾಸಗಳಿಗೆ ಪೂರಕವಾಗುವಂತೆ ರೀತಿನೀತಿ ರೂಪಿಸುವಲ್ಲೇ ಈ ದೇಶದ ಒಗ್ಗಟ್ಟಿರುವುದು. ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬ ಪ್ರಜೆಗೂ, ಪ್ರತಿಯೊಂದು ನುಡಿಗೂ ತನ್ನ ನೆಲದಲ್ಲಿ ಪ್ರಶ್ನಾತೀತವಾದ ಸಾರ್ವಭೌಮತ್ವ ಇರುವಂತಹ ವ್ಯವಸ್ಥೆ ಕಟ್ಟಬೇಕಾದ್ದು ಬಲು ಮುಖ್ಯ. ಅನನ್ಯತೆಯನ್ನು ಪೊರೆಯದೆ ಬಾಯಲ್ಲಿ ವೈವಿಧ್ಯತೆಯಲ್ಲಿ ಏಕತೆ ಎನ್ನುವ ಮಂತ್ರ ಹೇಳುವುದು ಬೋಗಸ್! ಇಂತಹ ಬದಲಾವಣೆಗೆ ಬೇಕಿರುವುದು ಸಂವಿಧಾನ ತಿದ್ದುಪಡಿ. ಆಳುವ ಸರ್ಕಾರಕ್ಕೆ ಈ ಬಗ್ಗೆ ಕಾಳಜಿ, ಸಮಾನ ಗೌರವ ಸಮಾನ ಅವಕಾಶದ ವ್ಯವಸ್ಥೆ ಕಟ್ಟದಿದ್ದರೆ ದೇಶದ ಒಗ್ಗಟ್ಟು ಅಸಾಧ್ಯ ಎಂಬುದರ ಮನವರಿಕೆ ಆಗಬೇಕಾದ್ದು ಮುಖ್ಯ!

Posted on June 14, 2016, in ಗುಂಪಿಸದ್ದು and tagged , , , , , , . Bookmark the permalink. Leave a comment.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: